Edebiyat

Pipolu Yalnız Adam

Bir mekân düşünün savaşın sessizliğine gark olmuş

Bir zaman düşünün sonsuza dek susmuş

Sokaklar bomboş, evler harap olmuş

Ne in kalmış ortada ne top oynayan bir cin

Halep’te, 70 yaşında, bir odada, tak başına

Yalnızlığı tüttüren bir adam, Muhammed Muhiddin

Ayak ayak üstüne atmış meydan okurcasına

Vakarlı bir halde, usulca kaldırıyor elini

Bir elinde piposu, içine çekiyor tüm dertleri

Dışarıda barut kokusu, çocuk sesleri

Ne yana baksan yükseliyor bir feryad

Zulüm ile hiç olunur mu abad

Bir şarkı çalıyor yatağın başında

Savaşın yıkımına yakılmış sessiz bir ağıt

Bir plak, kalbi kararmış bir insan gibi

Dönüyor durmadan, dünya alev almış bir kâğıt

Virane olmuş bir odada, saçı sakalı ağarmış

Toza toprağa karışmış düşünceleri

Taş duvarlar arasına sıkışmış hayalleri

Her şeye rağmen direniyor sararmış pencereler misali

Hangi hazin şarkı çalıyor pikapta

Hangi huzuru arıyorsun soğuk odalarda

Kuşlar bile göç ediyor artık uzaklara

Nedendir bu ısrarın Allah aşkına

En sevdiğin hatıraların yok olmuş belli ki

Geriye kalan yalnızca bir pipo ve bir pikap

Teselli oluyor işte insan bir küçük sebepten

Üzülme artık, gözlerini al yerden…

Yazar Hakkında

Mücahit Enes Coşkun

Ağustos 1992’de Nevşehir’de doğdu. Kayseri’de ikamet etmektedir. 2014 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği bölümünden mezun oldu. Trabzon, onun en tatlı hatırası idi. Öğrenim süresi boyunca Osmanlıca ve serbest şiir üzerinde çalıştı. Gazete ve dergilerde şiirleri yayımlandı. Yine bu süre zarfında düz yazı ile içli dışlı oldu. Halen kendisine ait bir blogda,Edebiyat, Tarih ve Sinema alanlarında çeşitli yazılar kaleme almaktadır. Son zamanlarda ney ve kaligrafi ile meşgul. En büyük hayali, elinde fotoğraf makinesi, bir kalem ve bir kağıtla Dünya’yı karış karış gezmek. Orta düzeyde İngilizce bilmektedir. Kısacık hayatı bundan ibaret

Yorum Yap